[ علائم لب و زبان ] علائم لب و زبان - خشكى بىاندازه لبها ، جمع شدن ، پيچيدن بيك طرف و سردى آنها در امراض حاد نشانه بدى است . و همچنين اگر يكى از آنها روى ديگرى بيفتد و اگر زبان و لب خشك و خشن و سپس سياه شوند بخصوص در روز چهاردهم ، خروج آب زرد از تركيدگى لب ، باز بودن دهن علاماتى بدند ، سياهى و تيرگى زبان همراه سوزش و گزش و نيز درد پشت پلكها و غش و سياهى و تيرگى زبان علامت نزديكى مرگ بيمار مىباشند و سفيدى آن علامت ضعف قلب و كبد مىباشد . بدبوئى دهان از بدبوئى خلط خبر مىدهد و كج شدن دهن در بيمارى سرسام ( مننژيت ) حاكى از بدى حال بيمار مىباشد . سفيدى و لزج بودن زبان از بلغم و زردى آن از صفراء و قرمزيش از خون و سياهيش از سوداء است و لزج بودن و نرمى آن از اخلاط مرطوب است ترك خوردن و خشونت آن از اخلاط خشك مىباشد . [ علائم حلق و مرى و گردن ] علائم حلق و مرى و گردن - پيدا شدن حالت خناق ( خفگى ) بطور ناگهانى و بدون اينكه در حالات بحران باشد علامت بدى است بخصوص اگر دهن بيمار كف آلود باشد و اين حالت در تبهاى سخت از مرگ بيمار خبر مىدهد كج شدن گردن به نحوى كه بيمار از غذا خوردن بازبماند نيز چنين است همچنين پيدا شدن حالت خفگى و سختى فروبردن غذا در امراض حاد علامت بسيار بدى است . اگر آب دهان بيمار گلوى او را بگيرد و يا آنچه كه مىخورد از بينى او خارج شود علامت بدى است . در بيمارى خناق ( ديفترى و يا انواع ديگر بيمارى كه حالت گرفتگى سخت در گلو است ) اگر آماس از بيرون بدرون منتقل گردد و در بيرون ، كورك و دانه‌اى نباشد و چركى از دهن بيرون نيايد و بيمار دردى حس نكند ، علامت نزديكى مرگ است و همچنين است اگر ماده چركى از گلو بريه منتقل شود .